Over
Jacques de schilder:
Na verscheidene wegen bewandeld te hebben, variërend van abstract tot realistisch, heb ik me gevonden in de basiskrachten die in de natuur werkzaam zijn. Met name de krachten die zich afspelen in de geologische en
natuurkundige aspecten ervan, zoals gebergtevorming, processen van erosie e.d., kustvormen; het samenspel van rotsen, water en branding, luchten, weersomstandigheden etc.. Om een en ander zo intens mogelijk weer te geven zoek ik mijn gebruikte beeldtaal in het grensgebied tussen realisme en abstract. Mijn naar abstractie neigende landschappen noemt ik zelf liever “landschappelijke verbeeldingen”. Zij reflecteren mijn persoonlijke kijk op alle geologische facetten van de natuur.
Dit vindt ik een ideale uitdrukkingswijze, omdat de neiging tot het abstracte goed overeenkomt met de gevoelens die opkomen bij het verwerken van bovengenoemde gegevens, terwijl naar mijn mening het “realistische aspect”,
een extra dimensie aan mijn werk geeft. Bovendien slaat dit een brug naar de toeschouwer . Dit is belangrijk want hoewel de kunstenaar in de eerste plaats vorm geeft aan dat wat hem beroert, is het toch zinvol dat anderen er genoegen aan beleven. Natuurlijk zonder dat de kunstenaar zichzelf geweld aandoet.
