God dobbelt! Of toch niet?
Het begint nu dan toch ergens op te lijken. De eerste delen van mijn boek staan op internet. Nu maar afwachten of er commentaren opkomen. Zal ik een sticker op mijn auto plakken om mensen op de hoogte te stellen of zal ik flyers in brievenbussen doen? Nééééé natuurlijk, er zijn betere wegen, maar ik, toch nog een ‘halve digibeet’ , vergeet telkens weer hoe dat in elkaar steekt. Mijn oudste zoon, een digifreak, heeft het mij uitgelegd. Het enige wat ik ervan meen te hebben onthouden, is dat het zinvol is om bijv. een keer in de week een blogje te posten. Gooi het maar in mijn digipetje, ik snap niet hoe dat dat ertoe bijdraagt dat belangstellenden mijn controversionele ideetjes over het universum, quantum of relativiteit, zullen gaan lezen.
Geruime tijd geleden kwam ik in contact met een vriendelijke astronomie-hoogleraar. Ik kon hem globaal vertellen waarover mijn boek ging. Beredruk natuurlijk zo’n man. Toch wilde hij het wel inkijken en indien te weinig tijd het aan een van zijn studenten laten lezen. Nu hoop ik maar dat ze niet met mijn ideeën aan de haal gaan. Daarom ben ik blij dat het nu op internet komt. Ik kan natuurlijk altijd nog refereren naar de e-mail waarmee ik het manuscript aan hem verzonden heb. Dat heb ik de dag na onze ontmoeting gedaan. Jammer dat ik nog geen reactie heb gekregen. Misschien dat ik hem eens attent maakt op de boek-site. Daar komt het in delen op te staan en dat is misschien wat makkelijker dan een manuscript van 450 pagina’s door te spitten. Okay, tot mijn volgend blogje.
