Jacques de Bruijn

Wàt! Een half jaar?

Beste bloggerjacques, schaam je je eigen niet, om al die belangstellende lieve, dagelijkse blogjeslezers zolang te laten wachten?

februari 15th, 2008 Posted by jacques | Uncategorized | 2 comments

Regelmatig-onregelmatig

Beste lezers, volgens een zekere J. de Bruijn jr. is eenmaal per jaar een blogje schrijven ook regelmatig. Mijn laatste blogje is van september, dus heb ik nog alle tijd? Het is maar hoe je het bekijkt, een log op het web is eigenlijk afgeleid van het aloude ‘logboek’, dus zo modern is het nu ook weer niet. Zoals jullie wel zullen weten was een logboek een soort scheepsjournaal dat dagelijks (frans: jour) door de kapitein van een schip ingevuld moest worden. Dus  de geest hiervan hiervan toegepast op het, in andere opzichten zeer modern, logboek, wordt je stillekens aangemaand om dat dagelijks bij te houden. Dat nu gaat wel wat te ver, maar een keer per jaar doet me meer denken aan het invullen van (geestelijk) belastingformulier. Dus om mijn interesse (en die van jullie in mijn geschreven frutsels) niet te verliezen, zal ik proberen wat frequenter dit soort frutsels wereldkundig te maken (nou ja wereldkundig?)

 Mocht je ooit meemaken dat je je interesse verliest in iets dat je eerst erg de moeite waard vond, denk er dan eens over na of dat verlies van interesse verantwoord is. Bijvoorbeeld omdat het over achterhaalde en/of versleten ideeën gaat, niettemin kan het gebeuren dat je al overdenkent tot de conclusie komt dat datgene wat je belangstelling aan het verliezen was een integrerend bestanddeel van je huidige en/of toekomstige leven uitmaakt. Nu is het zo dat men zegt dat ons brein selectief die dingen bewaart (saved) die de moeite waard zijn en al het andere overboord gooit. De reden daarvoor zegt men ligt erin ons brein voor overbelasting te hoeden. (misschien dat als ons ‘prullenbaksysteem’ niet meer werkt wij dan last van een ‘burnout’ krijgen’?)

Dat laatste is minder wenselijk, dus moeten we trachten het evenwicht te behouden tussen een ‘overbeladen’ prullenbak en een brein waar de ‘vlammen uitslaan’. Een taalpurist die denkt waarom nu allemaal engelse uitdrukkingen, zegt in goed nederlands gewoon ‘ik ben afgebrand’. Maar gelukkig (?) zijn we zo goed op de hoogte dat we de aanduiding ‘burn out’ ook prima snappen. Overigens kun je je afvragen of puristen niet reactionair zijn. In de middeleeuwen verstonden ze in grote delen van Europa wat ze nu ‘diets’ noemen. Taalkundig was de EG dus verder dan nu. Wat ‘donkere’ middeleeuwen? Behalve de ‘anglikaanse’ invloeden stond er in de Volkskrant van vandaag een artikel over de veranderde uitspraak van het nederlands. Volgens een onderzoeker staat zelfs Trixie er aan bloot. Dat wil zeggen, dat ze meedoet aan het niet uitspreken van de r in woorden als geboo(r)te en waa(r)dering. Test jezelf eens? Bij mij zelf bemerk ik dat het al of niet uitspreken van de r afhangt van het langzaam of snel uitspreken van zulke woorden. Volgens deze onderzoeker vervalt de r aan het eind van een lettergreep, dus wordt het ‘wooden’, zie je het al voor je, of hoor je jezelf al wooden zeggen? Wat ik zelf in mijn mond proef is meer een tussenweg. Het klinkt meer als ‘gebo-en dan een samenklank tussen de tweede o en de r. Nu ja we zien wel wat het wordt!

Erger lijkt mij de oprukkende invloed van sms-taal en ‘straattaal’, over dat laatste een programma bij BNN, waarvan een presentatrice eerlijk toegeeft daar niet veel van te verstaan. Overigens beïnvloeden talen elkaar altijd en zullen dat blijven doen, alleen in min of meer gesloten gemeenschappen blijven talen (dialecten) soms eeuwenlang hetzelfde. Bekijk je woordenboeken met meerdere talen in kollommen naast elkaar, dan zie je veel overeenkomsten. Zelfs in talen van verschillende taalfamilies. Om maar een voorbeeld te noemen, engels en frans, het een een germaanse en het ander een romaanse taal. Niettemin vind in beide talen overeenkomende woorden, zij het dan anders gespeld/uitgesproken. Op zich niet zo verwonderlijk want tot aan het einde van de ‘honderd jarige’ oorlog waren grote gebieden van Frankrijk in Engelse handen.

Een leuk voorbeeld (?) hiervan vond ik in een artikel over Stalin, waar hij het over broeders en zusters heeft (de smiecht, hij moest wel de luitjes bij elkaar krijgen voor de oorlog tegen Hitler) dat is zo geschreven (in ons alfabet) ‘bratja i sjostry’. Met enig voorstellingsvermogen transponeer je dat naar ‘brothers and sisters’. Maar genoeg hierover, hoewel het een interessant onderzoeksgebied is. Om je je verstand te gbruiken, moet je sommige interesse’s maar aan de periferie van je brein laten zitten.

Tot over een half jaar, bloggerjacques.

februari 15th, 2008 Posted by jacques | Uncategorized | one comment